صفحه نخست

دانستنیهای رمضان

 

رمضان و عطش بندگی...

      

رمضان از مصدر رمض‏ به معنای شدت گرما و تابش آفتاب بر رمل معنا می‌شود.

 انتخاب چنین واژه‏‌ای به راستی از دقت نظر و لطافت ‏خاصی برخورداراست. چرا که سخن از گداخته شدن است و شاید به تعبیری دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بی‌امانش، زیرا رمضان ماه تحمل شدائد وعطش است، عطشی ناشی از آفتاب سوزان یا گرمای شدید روزهای طولانی تابستان.

وعطش دیگر حاصل از نفس سرکشی که پیوسته می‌گدازد وسوزشش براستی جبران‌ناپذیر است.

در مقایسه این دو سوزش، دقیقا رابطه عکس برقرار است، بدین مفهوم که نفس سرکش با چشیدن آب تشنه‏‌تر می‌شود و هرگز به یک جرعه بسنده نمی‌کند و پیوسته آدمی را در تلاش خستگی‌ناپذیر جهت ارضای تمایلات خود وامی‌دارد.

چگونه می‌توانیم برای درک بهتر ماه رمضان، خودمان را آماده کنیم؟

انجام هر کار مهمی نیاز به آمادگی و استعداد دارد و هر قدر کاری مهمتر باشد، نیاز به آمادگی و استعداد بالاتری دارد. بر اساس اصطلاحات حکما و عرفا و سالکین الی‌الله، باید سه مرحله را برای آمادگی در ماه رمضان طی کنیم:

مرحله اول- باید خودمان را با عمل به دستورات دین، یعنی انجام واجبات و ترک محرمات و گناهان، زینت کنیم.

مرحله دوم- قلب و باطن خود را از ذایل و زشتی‌های اخلاقی مانند حسد، کینه، تکبر، سوء‌ظن، بدبینی و بدخواهی و بی رحمی نسبت به دیگران خالی کنیم.

مرحله سوم- فضایل و زیبایی‌های اخلاقی و انسانی مانند ایثار، گذشت، بخشش، عیب پوشی، فداکاری، عفت، حیا، غیرت، انسان دوستی و مهربانی را جایگزین صفات ناپسند کنیم.

بهترین زمان برای عبادت در ماه رمضان

در این ماه تمام لحظات داری ارزش و برکت است اما بر اساس آیات و روایات دو وقت و زمان در این ماه دارای ارزش بیشتری است: افطار و سحر.

آیت‌الله حسن زاده آملی به نقل از علامه طباطبائی در مورد دعای سحرماه رمضان می‌فرمایند:

 "از دعای سحر غافل نباشید که سراسر دعا، بهاء و علم و نور و مشیت و جمال و جلال خداست و هیچ صحبت از ترس جهنم و شوق بهشت نیست."