صفحه نخست

دانستنیهای رمضان

 

احکام كساني كه روزه مي گيرند ولي تاب و تحمل تشنگي را ندارند

(آيت الله بيات زنجاني)

 

استفتاء: با استناد به موثقه عمار و روايت مفضل ابن عمر از امام صادق (كه در باب ١٦ وسائل الشيعه از ابواب "من يصح منه الصوم" آمده است، كساني كه روزه مي گيرند ولي تاب و تحمل تشنگي را ندارند، فقط به اندازه اي كه جلوي تشنگي شان را بگيرد مي توانند آب بنوشند و در اين حالت روزه شان باطل نبوده و قضا هم ندارد."

 

سؤال: ضمن عرض سلام؛ حضرتعالی در فتوائی فرموده اید:
با استناد به موثقه عمار و روايت مفضل ابن عمر از امام صادق(ع) كه در باب ١٦ وسائل الشيعه از ابواب "من يصح منه الصوم" آمده است، كساني كه روزه مي گيرند ولي تاب و تحمل تشنگي را ندارند، فقط به اندازه اي كه جلوي تشنگي شان را بگيرد مي توانند آب بنوشند و در اين حالت روزه شان باطل نبوده و قضا هم ندارد.
حال سؤال من اینجاست آیا فردی که در چنین شرایطی قرار گرفته، می تواند احتیاطاً و از روی استحباب روزۀ خود را قضا کند؟


پاسخ : "باسلام و تحیت؛ احتیاط همیشه امری پسندیده است ودر فرض سؤال نیز احتیاط مستحب آن است که فرد روزۀ خود را در وقت مقتضی، قضا کند."

 

 سؤال: در خصوص فتوای جدید حضرت آقا در خصوص كساني كه روزه مي گيرند ولي تاب و تحمل تشنگي را ندارند، فقط به اندازه اي كه جلوي تشنگي شان را بگيرد مي توانند آب بنوشند استدعا دارم از آن بزرگوار سوال بفرمائید : آیا اشخاصی که ناراحتی دستگاه گوارش دارند و به همین دلیل نباید معده ایشان خالی بماند می توانند روزه گرفته و اندکی غذا برای خالی نماندن معده تناول فرمایند ؟
پاسخ: با سلام و تحیت؛ در فرض سوال اگر احتمال ضرر و زیان قابل توجه به دلیل روزه گرفتن داده شود، روزه گرفتن جایز نیست.
لازم به ذکر است فتوای مذکور مربوط به مورد و شرایط خاص است و از آن موارد با شرایط قید شده نمی توان به موارد دیگر تعدی کرد. بنابراین آن دو روایت مورد استناد در فتوا، تنها مربوط به "آب" است که آن هم با شرایط خاصی که از موارد بارز "ضرورت" می باشد، محسوب می شود.